|
wt-czw:10 PLN lub 5 PLN weekendy: 13 PLN Tym samym jest to najtańsze kino w Warszawie Jeszcze u nas nie byłeś/aś? Czas to zmienić    |
Blog > Komentarze do wpisu
Carlos Saura
 Zanim Carlos Saura został światowej klasy reżyserem, na poważnie rozważał karierę tancerza flamenco. Potem zmądrzał i zapisał się na Politechnikę Madrycką, by zostać inżynierem sanitarnym i przyprawić swoją matkę o zawał serca. Pani Saura, salonowa pianistka, bardzo dbała, by jej dzieci chowały się w artystycznej atmosferze. Brat Carlosa Antonio został malarzem, młodszy syn przez kilka godzin dziennie bębnił w pianino, później zdecydował, że taniec wymaga mniej dyscypliny i postanowił zabrać się ostro za flamenco. "Poszedłem do wielkiej tancerki flamenco, która miała na imię Kika. - wspomina reżyser - Wyznałem, że chciałbym zostać tancerzem. Ona włączyła muzykę i powiedziała: tańcz! Wykonywałem różne znane mi figury. Kiedy skończyłem, Kika westchnęła: lepiej żebyś zajął się czymś innym". Wtedy Carlos Saura znalazł nową pasję fotografię i film. I tak już mu zostało.I całe szczęście! Dzięki Carlosowi Saurze, każdy zainteresowany jest w stanie patrzeć na taniec przez niezwykłe szkiełko, które łączy realizm z podskórną magią. Jego filmy, czy to Flamenco, Tango bądź Carmen każdy wytrawny widz zna na pamięć. Można rzec, że Saura jest już klasyką kina. Jego pionierski styl nawołuje mi skojarzenia z osobą trochę innego fachu, tj. z R. Kapuścińskim – obaj na zawsze będą mistrzami swojej sztuki. W czasie swej czterdziestoletniej kariery Carlos Saura zdobył szereg nagród, między innymi w Cannes , Berlinie, San Sebastian i Montrealu. Został też kilkakrotnie uhonorowany nagrodami na polskim festiwalu Cammerimage . Niezwykły to przypadek we współczesnym kinie, gdy nie korzystając z wyrafinowanych środków otrzymujemy dzieła pełne napięcia i emocji. Filmy Saury przemawiają do nas głównie dzięki zmysłowej mocy muzyki i niezwykłej sile obrazu. Taki efekt można osiągnąć tylko wtedy, gdy reżyser współpracuje z artystami podobnie jak on tworzącymi z pasją i miłością. O reżyserze można poczytać tutaj wtorek, 20 listopada 2007, salq
TrackBack
|
