|
wt-czw:10 PLN lub 5 PLN weekendy: 13 PLN Tym samym jest to najtańsze kino w Warszawie Jeszcze u nas nie byłeś/aś? Czas to zmienić    |
Blog > Komentarze do wpisu
Cinema Paradiso, reż. Giuseppe Tornatore
 Cinema Paradiso to jeden z najlepszych i najpiękniejszych obrazów w historii kina. Film z miejsca podbił serca widzów i został doceniony przez krytyków filmowych na całym świecie. Otrzymał ponad 25 międzynarodowych nagród i nominacji w tym te najważniejsze - Oscar i Złoty Glob dla Najlepszego Filmu Nieanglojęzycznego oraz Specjalną Nagrodę Jury na MFF Cannes. A w Warszawie nazwano kino na cześć filmu...Cinema Paradiso w reżyserii Giuseppe Tornatorego to film z gatunku tych kultowych. Mi osobiście ciężko jest o nim pisać, bo gdy zaczynam to czuję jak mnie ściska gdzieś w środku. Tak, darzę to dzieło ogromnym uczuciem i sentymentem. Pamiętam jak za pierwszym, drugim, trzecim i ostatnim raz na nim płakałem. Zawsze będzie to dla mnie jeden z tych największych, najbardziej wybitnych filmów w dziejach kina. Cinema Paradiso opowiada historię znanego włoskiego reżysera Salvatore, który po latach powraca pamięcią do czasów dzieciństwa spędzonego w małym sycylijskim miasteczku. Cały świat zaaferowany jest wydarzeniami politycznymi po II wojnie światowej, jednak tutaj, w prowincjonalnym miasteczku, ludzie żyją swoimi sprawami, a ich jedyną rozrywką są filmy wyświetlane w kinie parafialnym "Paradiso". Toto, jak nazywają w mieście małego Salvatore, przyjaźni się z miejscowym kinowym operatorem Alfredo (Philippe Noiret), który wprowadza chłopca w magiczny świat ruchomych obrazków. Toto dzień po dniu spędza w ciemnej kinowej sali, chłonąc pojawiające się na ekranie obrazy i marząc o samodzielnym robieniu filmów. Kino staje się także dla niego źródłem pierwszych miłosnych doświadczeń. Oto pojawia się Elena, najpiękniejsza dziewczyna w miasteczku, w której zapatrzony w filmowe romanse Toto szaleńczo się zakochuje. Jest wiele filmów kinowych, niewiele filmów o kinie. A zwłaszcza tak dobrych jak "Cinema Paradiso". Giuseppe Tornatore przedstawia nam przyjaźń, która nie zna granic, najpierw tę dotyczącą wieku, później - wydawać by się mogło w kinie najważniejszą - wzrokową, na końcu zaś odległościową. Przyjaźń, która rozpoczęła się wiele lat temu, nie zakończyła się nawet po śmierci jednego z nich. Bo została w obrazach, we wszystkim co będzie go przypominać, w każdej scenie wspólnie obejrzanego filmu.  Włoski reżyser swym filmem oddaje hołd starej szkole kina, która niestety z biegiem czasu zostaje coraz bardziej zapomniana i przytłoczona nowym, typowo komercyjnym wymiarem kina. Patrząc na widzów kina Cinema Paradiso odczuwamy pewną więź porozumienia powstającą między nimi w trakcie seansu. Jak również między nimi a nami, bo Cinema Paradiso to film, który bardzo emocjonalnie wiąże widza z ekranem, momentami tak mocno, że za nic nie da się go od niego oderwać.Giuseppe Tornatore nakręcił przepiękny film, przepełniony miłością do kina. Przez ekran Ciemna Paradiso przewija się wiele klasycznych dzieł, często już zapomnianych przez współczesnych, a przecież kiedyś sprawiających widzom tyle radości. Od tego obrazu bije nostalgia za utraconymi już chyba bezpowrotnie czasami. Reżyser chciał pokazać odbiorcom, jak to kiedyś bywało, gdy kino było ważnym elementem życia widzów, rozbudzić w nich żal, że obecnie skupia się ono jedynie na elemencie czysto rozrywkowym. Jeżeli jeszcze nie widzieliście – to czas to nadrobić. LEKTURA OBOWIĄZKOWA. poniedziałek, 17 grudnia 2007, salq
TrackBack
|
